Witte vleugels

“Droom maar fijn, lief kind!” Zegt hij zacht
Dan knippert hij met zijn vingers
Het licht verscholen in de nacht
Voorzichtig wrijf ik het zand uit mijn ogen
Ik voel me een beetje schuldig
Die arme Klaas, door mij voorgelogen

Krik, krak
Even leek het alsof mijn bed bewoog
Ik pak mijn deken, trek deze snel omhoog
Mijn bed en ik geraken in vlucht
Niets lijkt onze weg te versperren
Raak ik bijna de maan aan, en ook de sterren

De nacht is verdwenen in het licht
Ik kijk om mij heen, mijn huis niet meer in zicht
Het bed daalt neer met een zachte plof
We rijden door een tuin vol met weelderige bloemen
Kleine mensjes met vleugels, die langs mij heen zoemen
De tuin staat ook vol met prachtig, gekleurde bomen
Met bordjes erbij: ‘Pluk hier uw taartjes’
‘Pluk hier uw allermooiste dromen’

Mijn geluk kan niet meer stuk
En dan heb ik het gevoel dat ik val
Pardoes, zo uit mijn bed
‘Waarom nu toch?’
‘Waarom heb ik die verdraaide wekker gezet?’ – RM

Advertenties

5 thoughts on “Witte vleugels

    • Sorry voor mijn late reactie, maar wat een geweldige comment. Een eer, dat je hem hebt uitgeprint. Bedankt!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s