Een klein stukje over koesteren geschreven voor mijn favoriete magazine @libelle ‘het koesteren van je innerlijk kind’ 🐚🌸🍃 origineel:  

Wilde haren sparen

‘Mááááma, stoppp!’ ‘Dat kietelt hihihi!’ Iedere avond voor het slapengaan wanneer de zon verloor aan kracht en de schemering langzaam neerdaalde over de camping, werden mijn voetjes grondig schoon geschrobd. De rust was wedergekeerd, maar als je goed luisterde kon je de sprinkhanen zachtjes horen tjirpen. Mits niet overstemd door mijn geschater. Mijn modderige vakantie voeten, het levende bewijs van het ontdekken, vallen, spelen en genieten. Toen zo doodgewoon. De nachtelijke hemel was prachtig, met de halve maan die over mij waakte. Een levendige nacht die weer overging op het blauwe licht van de dageraad. Zo wil ik mij blijven verwonderen. Net als een kind dat een mooie schelp vindt op het strand. Iedere avond tot ik doodga mijn vieze voeten wassen, de klitten uit mijn wilde haren kamen en opstaan met glanzende ogen. En als ik dan aan een kopje koffie zit op kantoor terwijl ik langzaam de dag opstart, wil ik nagenieten van zo’n levendige nacht. Van mijn dromen en herinneringen en overdag soms ietwat ondeugend zijn met stoute schoenen aan, en het lef om de overige paren netjes in de kast te laten staan. Het meisje in mij koesteren, dat zo kan schateren en liefhebben. Het allermooiste in het allerkleinste zien, met de blik van jonge ik.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s